Mały poczęstunek, starannie wybrany.

Poczęstunek może sprawić, że dobrowolne wejście do transportera, krótkie ćwiczenie pielęgnacyjne lub spokojne podejście do czegoś nieznanego będzie bardziej satysfakcjonujące. Może to być również zwykła, przyjemna chwila razem. Jasność co do celu pomoże Ci wybrać małą, odpowiednią nagrodę, zamiast automatycznie sięgać po jedzenie za każdym razem, gdy pojawi się kot.

W przypadku ćwiczeń takich jak przyzwyczajanie do transportera przygotuj nagrodę przed zaproszeniem kota. Zaoferuj to po małej akcji, którą chciałeś, a połączenie jest łatwe do zrozumienia. Nie używaj jedzenia, aby zwabić kota w sytuację, która staje się przerażająca lub nieunikniona. Kot, który wchodzi dobrowolnie, nie powinien odkrywać, że po każdym smakołyku następuje nieoczekiwane unieruchomienie.

Przysmaki na ogół nie są przeznaczone do zaspokojenia wszystkich potrzeb żywieniowych kota. Ogólne wytyczne żywieniowe AAHA utrzymują, że smakołyki i inne dodatki nie przekraczają dziesięciu procent całkowitej liczby kalorii, podczas gdy indywidualne plany medyczne mogą być bardziej restrykcyjne. Zapytaj swojego lekarza weterynarii, co to oznacza dla rzeczywistej karmy i ilości, jakie otrzymuje Twój kot.

Liczba sztuk nie jest miarą uniwersalną. Mały chrupiący przysmak i duża miękka przekąska mogą dostarczać bardzo różne ilości energii. Sprawdź informacje o kaloriach i wskazówki dotyczące podawania, a także dołącz dodatki od każdego opiekuna. Jeśli w nagrodę wykorzystujesz część normalnej, pełnoporcjowej karmy dla kota, odetnij ją od zaplanowanej dziennej porcji, zamiast dodawać kolejną, niezmierzoną porcję.

Kot może otrzymać poranny przysmak od jednej osoby, przekąskę w porze lunchu od drugiej, a nagrodę powitalną od trzeciej. Każda oferta osobno wydaje się niewielka. Użyj jednego uzgodnionego dziennego przydziału lub wspólnego zapisu, aby uczucie kilku osób nie stało się po cichu znaczącym dodatkowym posiłkiem.

Trzymaj pojemnik w bezpiecznym miejscu i określ, dla którego kota jest przeznaczony, jeśli gospodarstwo domowe ma inne plany żywieniowe. Poproś gości, aby sprawdzili, zanim cokolwiek zaoferują. Dzieci mogą pomóc, wybierając interakcję inną niż żywność lub oferując porcję przygotowaną przez osobę dorosłą pod nadzorem. Jasna rutyna eliminuje potrzebę ciągłego nadzoru i ułatwia wyjaśnienie planu opiekunowi.

Ugryzienie ludzkiego posiłku może zawierać składniki, które po ugotowaniu nie są oczywiste. Sosy, mieszanki przypraw, farsze, sosy i resztki mogą zawierać cebulę lub czosnek. Niebezpieczna jest także czekolada i alkohol. Danie opisane przez jedną osobę jako zwykłe może nadal zawierać sól, masło, kości lub dodatki aromatyzujące.

Najłatwiejszą zasadą obowiązującą w gospodarstwie domowym jest unikanie karmienia z talerzy i oddzielanie nagród dla kota od przygotowywania posiłków. Jeśli chcesz podać konkretną karmę dla ludzi, zapytaj lekarza weterynarii o tę konkretną karmę i sposób jej przygotowania, szczególnie jeśli kot ma dietę medyczną. Nie zakładaj, że żywność, którą ludzie bezpiecznie spożywają, jest odpowiednia dla kotów lub jest dla nich użyteczna pod względem odżywczym.

Jedzenie dosypywane do posiłku nadal stanowi element ogólnej diety. Nakładka może również utrudniać stwierdzenie, czy kot akceptuje podawany mu pokarm. Jest to szczególnie istotne podczas planu diety terapeutycznej lub próby żywności, gdzie pozornie niewielkie dodatki mogą zakłócać zamierzone podejście.

Jeśli uważasz, że aby przekonać kota do jedzenia, potrzebny jest nakładka, wyjaśnij to zespołowi weterynaryjnemu. Podaj nazwę produktu, składniki, ilość i częstotliwość. Unikaj stopniowego dodawania większej ilości dodatków, gdy główny posiłek jest coraz częściej odrzucany. Zmiany apetytu wymagają uwagi, a plan, którego kot tak naprawdę nie je, wymaga dostosowania. Celem jest niezawodne stosowanie odpowiedniej diety, a nie ukrywanie utrzymujących się problemów z karmieniem.

Kieszonka na pigułki, pasta lub mała porcja pożywienia używana do podawania leków jest częścią obrazu karmienia. Zapytaj zespół przepisujący, czy lek można podawać z tym pokarmem i czy wybrany produkt spełnia jakiekolwiek ograniczenia dietetyczne. Nie należy kruszyć tabletek, otwierać kapsułek ani ukrywać leków w innej formie, chyba że zostanie to poinstruowane.

Należy oddzielić podawanie leków od zwykłego leczenia, aby inne osoby nie powtarzały dawki lub nieświadomie oferowały ograniczone jedzenie. Jeśli kot przestanie akceptować tę metodę, powiedz o tym klinice, zamiast podawać sekwencję coraz bogatszych pokarmów. Mogą być w stanie zasugerować inną technikę lub sformułowanie. Niezawodne dozowanie i wygodna obsługa są ważniejsze niż zachowanie określonej rutyny przekąski.

Zauważ, co Twój kot aktywnie wybiera: krótką zabawę różdżką, wygodne żerdzie, spokojne towarzystwo lub delikatne pocieranie głowy. Mogą one zapewnić przyjemne interakcje bez dodawania jedzenia. Wybór nadal należy do kota; niechciane przytulanie nie jest nagrodą tylko dlatego, że masz na to życzliwy zamiar.

Spróbuj zaproponować jedno znane zajęcie, zamiast zwykłej przekąski. Jeśli kot się zaangażuje, masz inną przydatną opcję. Jeśli odejdą, nie goń ich aktywnością. Zróżnicowana relacja może obejmować jedzenie, zabawę, dostęp i odpoczynek. Zamiast zastępować każdy smakołyk obowiązkową sesją ćwiczeń, poszerzasz sposób, w jaki reagujesz na kota.

Sprawdź daty ważności, instrukcje przechowywania i stan opakowania. Przechowuj produkty w miejscu, w którym koty nie mogą przedostać się do zapasów, i przechowuj dostępne informacje o oryginalnej partii. Torebka pozostawiona na niskiej półce może być zaproszeniem do niekontrolowanej ilości jedzenia, zwłaszcza jeśli kot nauczył się, jak otwiera się opakowanie.

Czyść przybory używane do past lub miękkich smakołyków i unikaj pozostawiania łatwo psującej się żywności w zabawkach poza wytycznymi dotyczącymi prawidłowego postępowania. Wyrzuć produkty, które wyglądają na zepsute lub uszkodzone i skontaktuj się z producentem lub lekarzem weterynarii, jeśli podejrzewasz problem. Jeśli Twój kot przeżuwa opakowanie, usuń opakowanie natychmiast po podaniu. Bezpieczeństwo żywności obejmuje to, co otacza przysmak, a także sam przysmak.

Jeśli Twój kot mógł zjeść coś niebezpiecznego, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii lub placówką zajmującą się zatruciami zwierząt. Zachowaj opakowanie lub przepis, oszacuj ilość, jeśli możesz, i wyjaśnij, kiedy to nastąpiło. Nie czekaj na objawy choroby przed zasięgnięciem porady w związku ze znanym problemem i nie prowokuj wymiotów.

W przypadku zwykłej rutyny leczenia przejrzyj plan, gdy zmieni się waga, apetyt, stan zdrowia lub leki. Odpowiedni dodatek może już nie pasować. Staraj się, aby ilość była skromna, a cel jasny i niech główna dieta zapewni podstawę odżywczą. Przemyślany smakołyk powinien ułatwić pielęgnację lub dodać przyjemności, nie powodując zamieszania co do tego, co kot je.